cena biletu 40/45 pln… może się wydać przesadzona biorąc pod uwagę to, że kazik i reszta zespołu nie są co raz młodsi, a najnowsza płyta (dla przyponienia „hurra!”) do najlepszych nie należy.  z drugiej zaś strony mogą sobie na to pozwolić, na koncercie było więcej ludzi niż rok temu – przynajmniej ja odniosłem takie wrażenie – a w polsce niestety to na koncertach się zarabia, a nie na sprzedaży płyt.  na marginesie dodam, że w tym roku toaleta była za darmo – może ten argument wydawać się co najmniej śmieszny, ale niektórzy wydawali po 6 pln na same potrzeby fizjologiczne lub na przemycie oczu zalanych potem (swoim czy też innych uczestników pogo), więc warto wziąć to pod uwagę. ja osobiście nie żałuję wydnych pieniędzy. koncert jak zawsze był wyjątkowy i wspaniały – nie zawiodłem się. tradycyjnie kult zagrał piosenkę pt. „polska”. było kilka piosenek z nowej płyty („karinga”, „maria ma syna” czy „maryśka”), swoją drogą te akurat udane – słuchałem ich z uśmiechem na twarzy. gardło zaś zdarłem na m.in. wcześniej wymienionej „polsce”, „konsumencie” czy „śmierci poety”.  atmosfera rewelacyjna, nagłośnienie na wysokim poziomie – co się zdarza rzadko na koncertach, piwo trochę drogie, ale na kaziku nie trzeba pić. koncert absolutnie nie podlega ocenie, to jest wyjątkowe przyżycie i ocenianie go byłoby nie na miejscu – kult to kult! hurra!

zapraszają na wieczór poetycko-muzyczny
z elementem kulinarnym:

- promocja tomu wierszy Zbigniewa R. Szymańskiego
„Piąta strona świata”- koncert Janusza Pierzaka

spotkania poprowadzi piotr lorkowski

oba wieczory rozpoczną się o godzinie 18. pierwszy z nich odbędzie się 03.09.2009 na orp „błyskawica” w gdyni. drugi 04.09.2009 w filii gdańskiej wimbp przy ulicy mariackiej 42.

dzisiejszej nocy, gdy szedłem z tójką znajomych, napotkałem zupełnie inną postać, już nie tak pozytywną. opisać ją ciężko, żeby was nie zniechęcać opisem opowiem historię. jest most, wąski chodnik, noc, idziemy w czterech całą szerokością, żywej duszy, tylko jeden facet za nami, który się dość szybko zbliżał. jako, że kulturalna ze mnie osoba, postanowiłem się odwrócić i ewentualnie usunąć się by człowiek mógł przejść, ale. no właśnie nie zdążyłem się usunąć, bo gdy tylko się odwróciłem usłyszałem „na chuj się gapisz, kudłaczu jebany”… więc nie usunąłem się, widać nie potrzebował iść dalej. za chwilę zaczął rzucać kolejne epitety, przyczepił się również do mojej czerwonej bluzy (co nie jest bez znaczenia, później się wyjaśni). kolega po kilku chwilach postanowił zejść do tyłu i mu ustąpić, ten jednak odparł „dwuch ma iść przede mną”. konsternacja. facet w glanach, wojskowy ubiór, plecak moro (jak na biwak) i odpala marlboro. wyglądał jakby wracał z frontu, najbardziej wskazywała na to fryzura a’la marines. rzucił parę tekstów w stylu „wiem co sobie myślicie, idzie leszcz, was jest czterech, można by go pobić i okraść”. kolega odparł, że nie chcemy go pić, ten, że po co bić, lepiej zabić i mówi, że ma wyjebane, że mógłby nas zabić. przeszliśmy na drugą stronę, on za nami. po jakichś stu metrach wyciągnął spory nóż (z 30-40 cm) i przyłożył koledze do gardła, opowiadając jednocześnie historię. znów konsternacja, zrobiło się groźnie, facet trochę napity i wyglądał na niebezpiecznego. po chwili oddał nóż koledze    i powiedział, że mu go daje do ręki, żebyśmy się nie czuli w zagrożęniu. odetchneliśmy trochę, ale on idzie dalej z nami. dotarliśmy do celu. tam kolejna czwórka znajomych. ten, że się nie boi i stoi z nami. mija godzina, on opowiada o swoich przeżyciach. okazuje się, że facet wrócił z misji, nie chciał zdradzić gdzie i co robił („jak wam powiem to będę musiał was zabić” – żartował), ale wykazywał się ogromną wiedzą na temat broni (nasz kolega również coś tam wiedział i sobie gadali). żołnież ów jak mniemam mówił otwarcie „ja jestem psychiczny, wróciłem z wojny, widziałem jak ruscy zarzynją ludzi (mniemam, że afganistan), mogę teraz zabić i wezmą mnie do wariatkowa, powiedzą, że wariat, ale wrócił w szoku z wojska i po dwóch tygodniach mnie wypuszczą”. wtedy też powiedział dlaczego jest w obec mnie agresywny, miałem „komunistyczną bluzę” (czerwona). w każdym razie opowiadał i opowiadał, a jego historia zdawały się trzymać kupy i były realistyczne. miał przy sobie latarkę świecącą na czerwono i biało (do wyboru), wielki nóżm, piwko i coś wystające z plecaka owinięte szmatą (zielona, moro – jak plecak). mógł mówić prawdę i był przerażający. w obec naszej ósemki odnosił się później jednak z pewną dozą szacunku (prócz tego, jak powtarzał, że ma w nas wyjebane, miał z resztą we wszystko wyj..). jak później powiedział kolega, któremu przyłożył nóż ów wojak: „ciekawy człowiek”.

to chyba dobra płęta. ja jestem zadowolony, że kogoś takiego spotkałem oraz, że żyję.

z całym szacunkiem dla obu panów. pozdrawiam.

„Idzie wariat ulicą wytykany palcami
Śmieją się ludzie niewiadomo z czego
Dziwne ma spodnie dziwne ma włosy
Śmieszy to ogromnie szare roboty
Słychać wszędzie idiotyczne śmiechy
Nietolerancja jest cechą głupców
Głupota jest mądrością czy mądrość jest głupotą”
rejestracja – „wariat”

gdynia, plac kaszubski 7b, wejście od ulicy żeromskiego